Ruch Chorzów to nazwa, która w polskiej piłce brzmi jak legenda. Czternaście mistrzostw Polski i trzy Puchary Polski – tak wygląda dorobek klubu, który przez dekady był synonimem sukcesu. Dzisiaj Ruch gra w I lidze, walcząc o powrót do ekstraklasy po zaledwie jednym sezonie spędzonym na najwyższym szczeblu. Historia Niebieskich to opowieść o wzlotach i upadkach, która doskonale pokazuje, jak krucha potrafi być świetność w polskim futbolu.
Ranking Ruchu Chorzów w historii polskiej piłki jest niezaprzeczalny – to jeden z najbardziej utytułowanych klubów w kraju. Ale pozycja Ruchu w rankingach współczesnych to już zupełnie inna historia, pełna bolesnych spadków i heroicznych prób odbudowy.
Początki i budowanie legendy
Klub powstał 20 kwietnia 1920 roku, w czasach gdy Górny Śląsk był jeszcze terenem spornym między Polską a Niemcami. Polski Komitet Plebiscytowy zaapelował o tworzenie nowych klubów sportowych, a zebranie założycielskie w Hajdukach odbyło się w kwietniu tego samego roku. To nie był przypadek – sport miał być narzędziem budowania polskiej tożsamości na Śląsku.
Pierwszy mecz, wygrany 3:1 z Orłem Józefowiec, odbył się 3 maja 1920 roku – w dzień uchwalenia pierwszej polskiej konstytucji. Symbolika była oczywista. Przez kolejne lata klub zmieniał nazwy, łączył się z niemieckim BBC, ale ostatecznie utrzymał swoją tożsamość. W 1927 roku Ruch wystartował w pierwszych centralnych mistrzostwach Polski, zajmując 12. miejsce.
Złota era – lata 30. i powojenne triumfy
Pierwsze mistrzostwo Polski Ruch zdobył w 1933 roku. To był początek dominacji, która trwała przez całe lata 30. Ernest Wilimowski, legendarny napastnik, był symbolem tamtych czasów. Z tym zawodnikiem klub czterokrotnie wygrywał mistrzostwo Polski.
Legendy opowiadały o dośrodkowaniach Gerarda Wodarza do kapelusza trzymanego przez Teodora Peterka, a dzieci pytane na religii o imiona Trzech Króli odpowiadały: Peterek, Wilimowski i Wodarz
Po wojnie klub przechodził przez trudne czasy administracyjne. W 1948 roku, pod presją komunistów, został przemianowany na Unię Chorzów, w 1955 na Unię-Ruch, a w 1956 wrócił do nazwy Ruch. Mimo problemów organizacyjnych wyniki były imponujące. W 1951 roku klub wygrał Puchar Polski, a w latach 1952-1953 zdobył kolejne tytuły mistrzowskie.
Rekordowe mistrzostwo i rywalizacja z Górnikiem
Lata 1957-1966 to stracona dekada, całkowicie zdominowana przez sukcesy Górnika Zabrze. Ale w tym okresie wydarzyło się coś wyjątkowego. W 1960 roku Ruch zdobył mistrzostwo drużyną składającą się tylko z 14 zawodników, z których 11 pochodziło z Chorzowa – rekord w historii polskiego futbolu.
Przełom nastąpił w sezonie 1967-68, gdy Ruch zdobył 10. tytuł, przerywając serię pięciu kolejnych mistrzostw Górnika Zabrze. To był początek kolejnej złotej ery.
Lata 70. – szczyt możliwości
Ranking Ruchu Chorzów w europejskich pucharach nigdy nie był wyższy niż w latach 70. Pod wodzą trenera Michala Vičana klub w sezonie 1973-74 wywalczył jedyne w historii dublet – mistrzostwo i puchar – oraz dotarł do ćwierćfinału Pucharu UEFA. Rok później ponownie wygrał ligę i awansował do ćwierćfinału Pucharu Europy.
| Sezon | Osiągnięcie ligowe | Puchar | Europa |
|---|---|---|---|
| 1972-73 | 2. miejsce | – | – |
| 1973-74 | Mistrz Polski | Puchar Polski | Ćwierćfinał Pucharu UEFA |
| 1974-75 | Mistrz Polski | – | Ćwierćfinał Pucharu Europy |
Najlepszymi piłkarzami tamtych czasów byli Bronisław Bula, Zygmunt Maszczyk i Joachim Marx. To oni tworzyli szkielet drużyny, która zapisała się w historii polskiego futbolu.
Ostatnie mistrzostwo i koniec epoki
Ostatnie mistrzostwo Polski Ruch zdobył w 1989 roku. Krzysztof Warzycha, wychowanek klubu, wywalczył tytuł i został królem strzelców ligi. To był koniec wielkiej ery. Od tamtej pory klub nie sięgnął już po najwyższe trofeum, choć próby były wielokrotnie podejmowane.
W 1998 roku Ruch przegrał finał Pucharu Intertoto z włoską Bolonią – to był ostatni znaczący sukces na arenie międzynarodowej.
Era Fornalika – ostatni blask
XXI wiek nie przyniósł Ruchowi mistrzostw, ale były momenty, gdy wydawało się, że powrót do świetności jest blisko. W 2009 roku drużynę objął Waldemar Fornalik, a Ruch dwukrotnie był na podium – w sezonie 2009/2010 zdobył brązowy medal, a dwa lata później wicemistrzostwo Polski.
W kampanii 2011/2012 Ruch do ostatniej kolejki walczył o zwycięstwo w ekstraklasie, przegrywając tytuł ze Śląskiem Wrocław zaledwie o punkt. W 30 meczach odniósł 16 zwycięstw, 7 remisów i 7 porażek – to był najbliższy moment powrotu do świetności.
Pozycja Ruchu Chorzów w rankingu ekstraklasy w sezonie 2011/12 – 2. miejsce z 55 punktami, zaledwie punkt za mistrzem
W 2013 roku klub prowadził Jan Kocian, który poprowadził zespół do brązowego medalu. To był ostatni medal Ruchu w ekstraklasie.
Spadek w otchłań
Po sukcesach Fornalika i Kociana przyszedł dramat. Problemy finansowe, zmiany właścicieli, chaos organizacyjny – ranking Ruchu w polskiej lidze zaczął spadać w zastraszającym tempie. Klub spadł z ekstraklasy, potem znalazł się na zapleczu, a w końcu dotarł do III ligi.
Dla kibiców to były najtrudniejsze lata. „Wspólne przeżywanie takich klęsk hartuje. Czasem jest smutek po spadku, czasem radość po zdobyciu medalu. To jest właśnie Ruch. Huśtawka emocji od 30 lat” – mówił kibic Andrzej Godoj.
Trzy awanse z rzędu – droga powrotna
Odbudowa zaczęła się od dołu. W sezonie 2021-22 Ruch zajął trzecie miejsce i awansował przez baraże do I ligi, wygrywając finał z Motorem Lublin 4:0. Rok później został wicemistrzem I ligi i po trzech kolejnych awansach wrócił do ekstraklasy po 7 latach nieobecności.
Daniel Szczepan był bohaterem obu awansów – jego bramki w kluczowych momentach pchnęły Ruch do góry. Ranking Ruchu Chorzów w I lidze był wysoki, kibice wierzyli w długotrwały powrót do elity.
Bolesny powrót do rzeczywistości
Sezon 2023-24 w ekstraklasie okazał się katastrofą. Ruch został relegowany z powrotem do II ligi po zaledwie jednym sezonie, kończąc rozgrywki na 17. miejscu. Różnica poziomu była zbyt duża, budżet niewystarczający, kadra za słaba.
Spadek był bolesny, ale nie oznaczał końca marzeń. W sezonie 2025-26 klub ponownie rywalizuje w I lidze, budując zespół zdolny do walki o awans.
Infrastruktura i plany na przyszłość
Stadion Ruchu ma pojemność 9300 miejsc, ale obecnie jest w remoncie, więc klub tymczasowo gra na Stadionie Śląskim o pojemności 55 211 miejsc. Wieloletnia prognoza miasta z grudnia 2024 szacuje wydatki związane z budową nowego stadionu na 408 mln zł.
W budżecie Chorzowa na 2026 rok zaplanowano 6,8 mln zł na zakup akcji klubu, co pokazuje zaangażowanie miasta w odbudowę Ruchu. Nowy stadion ma być symbolem powrotu do świetności.
Ranking Ruchu na tle polskich klubów
Historycznie Ruch Chorzów zajmuje czołowe miejsce w rankingu polskich klubów. Czternaście mistrzostw Polski plasuje klub wysoko w zestawieniu wszech czasów. Dla porównania:
- Górnik Zabrze – 14 mistrzostw (tyle samo co Ruch)
- Wisła Kraków – 14 mistrzostw
- Legia Warszawa – więcej mistrzostw w erze współczesnej
- Lech Poznań – dominacja w XXI wieku
Ranking Ruchu Chorzów w kontekście historycznym jest imponujący, ale współczesna pozycja klubu w polskiej hierarchii wymaga odbudowy. W I lidze sezon 2025-26 to kolejna próba powrotu tam, gdzie Ruch czuje się naturalnie – w ekstraklasie.
Legendy klubu
Rankingi Ruchu Chorzów byłyby niepełne bez wspomnienia o legendach, które tworzyły historię klubu:
| Zawodnik | Lata w klubie | Osiągnięcia |
|---|---|---|
| Gerard Cieślik | 1945-1959 | Największa legenda, cała kariera w Ruchu |
| Ernest Wilimowski | Lata 30. | 4 mistrzostwa Polski |
| Gerard Wodarz | Przedwojnie | Legendarny napastnik, później pierwszy polski trener |
| Krzysztof Warzycha | Lata 80. | Mistrzostwo 1989, król strzelców |
| Antoni Nieroba | 400+ meczów | 2 mistrzostwa (1960, 1968) |
Gerard Cieślik, urodzony 29 kwietnia 1927 roku, występował w Ruchu przez całą seniorską karierę w latach 1945-1959. To symbol wierności barwom klubowym w czasach, gdy transfery były rzadkością.
Kibice – serce klubu
W sezonie 2019-20 niektóre ligowe mecze Niebieskich przyciągnęły na stadion ponad pięć tysięcy ludzi, mimo że klub grał w niższych ligach. To pokazuje siłę więzi między Ruchem a kibicami.
Wiara kibica jest bardzo mocna, a przywiązanie do barw niezwykle trwałe – tak kibice opisują swoją relację z klubem
Lokalne struktury kibicowskie mobilizują się do udziału w sesjach rady miasta, podkreślając wagę decyzji dla przyszłości Ruchu i nowego stadionu. Kibice nie są tylko obserwatorami – są aktywną częścią procesu odbudowy.
Ruch poza piłką nożną
Klub to nie tylko piłka nożna. Ruch prowadzi także żeńską drużynę piłki ręcznej, która zdobyła dziewięć tytułów mistrzowskich, oraz sekcję futsalu. To pokazuje, że marka Ruchu jest silna w wielu dyscyplinach sportu.
W 2026 roku Stowarzyszenie MKS Zryw Chorzów zostało przemianowane na Ruch Chorzów Handball, rozszerzając działalność klubu o kolejne sekcje młodzieżowe i seniorskie.
Wnioski – od świetności do odbudowy
Historia Ruchu Chorzów to lekcja pokory i determinacji. Klub, który przez dekady był w czołówce polskiego futbolu, spadł na samo dno, by potem walczyć o każdy awans. Pozycja Ruchu w rankingach historycznych jest niezagrożona – czternaście mistrzostw to dorobek, którego nikt nie odbierze.
Ale ranking Ruchu Chorzów w kontekście współczesnym to wciąż proces odbudowy. Sezon w ekstraklasie pokazał, że droga do trwałego powrotu na szczyt jest długa i wyboista. Wymaga stabilności finansowej, mądrego zarządzania, cierpliwości i wsparcia kibiców.
Nowy stadion, zaangażowanie miasta, lojalni kibice – to fundamenty, na których Ruch próbuje odbudować swoją pozycję. Czy ranking Ruchu w polskiej lidze wróci do poziomów z lat 70. czy 2012 roku? Czas pokaże. Jedno jest pewne – Niebiescy nie zamierzają rezygnować z walki o powrót tam, gdzie ich miejsce – w elicie polskiego futbolu.